Oczepiny są jednym z tradycyjnych i najważniejszych elementów wesela. Jak tradycja nakazuje zaczynają się północy, w tym momencie panna młoda symbolicznie przechodzi ze stanu panieńskiego w zamężny.
Dawniej oczepiny nazywane były również przebabinami, czepieniem, czepinami. Jest to starodawny obrzęd weselny, który obchodziło większość narodów słowiańskich. Nazwa tego zwyczaju pochodzi od nakrycia głowy, czepca, które dawniej nosiły kobiety zamężne. Panny młode zamieniały więc panieński wianek na czepiec. Oczepiny, tak jak dzisiaj, odbywały się o północy. O tej porze pannę młodą wyprowadzano do bocznej izby, a goście zabawy śpiewali pieść „Oj, chmielu, chmielu…”
Druhny zdejmowały z panny młodej wianek, zaś po zdjęciu wianka skracały jej włosy. Natomiast kobiety zamężne nakładały pannie młodej na głowę czepiec, który najczęściej był prezentem od matki chrzestnej. Był on szyty specjalnie na tą okazję z białego płótna. Nałożony na głowę Panny Młodej i naznaczony znakiem krzyża stawał się ikoną małżeństwa.




Komentarze
Skomentuj do artykułu “Historia oczepin”