Ubieganie się o orzeczenie nieważności małżeństwa kościelnego nie jest już tematem tabu i nie należy się go wstydzić. Wiadomo, że życie układa się różnie. Można żądać unieważnienia małżeństwa kościelnego jeżeli faktycznie są ku temu podstawy,  aby żyć w zgodzie z samym sobą i z własnym sumieniem, a w przyszłości mieć możliwość zawarcia innego małżeństwa sakramentalnego i stworzenia normalnej rodziny.  Prawo kościelne stoi na gruncie zasady nierozerwalności małżeństwa. Od reguły tej istnieją jednak wyjątki. W określonych sytuacjach dopuszcza się możliwość rozwiązania lub też orzeczenia nieważności sakramentu małżeństwa. orzeczenie nieważności małżeństwa odbywa się w specjalnym procesie przewidzianym w prawie kanonicznym i musi się opierać na konkretnym tytule prawnym. Rozwód cywilny nie powoduje automatycznie rozwiązania małżeństwa kościelnego. Małżeństwo może zostać nieważnie zawarte z powodu jakieś przeszkody zrywającej kan.: wiek młodociany (14 lat dla kobiety i 16 dla mężczyzny),  niezdolność płciowa (impotencja),  istniejący węzeł małżeński ( małżeństwo z inną osobą), różność religii (ślub z osobą nieochrzczoną),  święcenia, śluby lub profesja zakonna, pokrewieństwo (w linii prostej i do 4 stopnia linii bocznej), powinowactwo (w linii prostej) itp. Tak jak wszystko związane z prawem, tak i rozwód kościelny posiada pewną procedurę, której należy przestrzegać. Pomocny może okazać się tutaj kanonista- doktorant prawa kanonicznego, świadczy pomoc prawną w zakresie prowadzenia procesów o orzeczenie nieważności małżeństwa.